Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
o, nesneyle insanın arasındaki tüm sınırlamaların düellosudur.kim demiş nesne konuşmaz diye. işte bak, yazar ile arasındaki tüm aralar bile aralıksız dilleniyor birer ikişer. daktilo, masa, duvar, televizyon, kapı hep birşeyler söylemek için kendi evrenlerinin sınırına gelip dayandılar bile.
belki de siz de birer nesnesiniz. kendinizi insan sandığınız ve hep öylece bildiğiniz.
kimbilir...
o hayatımın uğuruydu.. şimdi... o gitti.. ve ben uğursuz bir yaşamda kalakaldım.