Yolların çiçekleriydi onlar
Sınırların değişmediği
Dünyanın küçüldüğü
Uçurumların çoğaldığı
Kocaman bir sevgisizliğin kardeşleriydi
Bazen yapay bakışlara kanıyorlardı
Bazen timsah gözyaşlarıyla avunuyorlardı
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




etkileyici ve anlam yüklü...
duyarlı yüreğinizi kutluyorum....
saygılarımla kutlarım...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta