kum saati yerinde sayarken
ben neden tükenmişim?
etim benzim aklanmış
tebessüme imrenmişim
gözlerim gökyüzünde
umudum toprakta kalmış
ayaklarım çiçeklerde
yıldızlarla sarılmışım
üstümde dağlar dolanır
sığınırım körpe kuyulara
katrana karışırım
bu son gidişim,
çehreme yabancı sokaklarım...
Kayıt Tarihi : 1.3.2022 01:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!