Uçurum Şiiri - Suayb Tarik Hasturk

Bazen kendini uçurumun kenarında hissedirsin.. yukarı baktıkça manzarası rahatlatatır içini.. senin ve Aşağıdaki kayaların arasındaki mesafeyi unutturur.. aşağı bakmadığın sürece beline esen rüzgarı dost bilirsin.. sigarandan son birkez çekip aşağı salarsın, düştüğünü izlersin.. başlar elinin ayağının titremesi, kendini sigaranın yerine koyarsın.. düşüyorsun, kayalarla sarılcağın an sanki çok uzak, zamanın bol.. kendini uçar sanırsın, hoşuna bile gider belki.. o arada küçüldüğünü fark edersin.. tependeki alevin düştükce indiğini görürsün, yanıyorsun.. ömrün kül olmuş, küllerini rüzgar götürmüş.. kayalarla yaklaştın.. çarptın çarpacan.. alevler sigaranın yazılarına yaklaştı.. gözünün tek gördüğü şey kayalara çarpan dalgalar.. denizin suyu ışıldıyor.. Zaman sanki duruyor.. biliyorsun sonun geldi.. o tuzlu buz gibi su senin ateşini söndürecek.. hersey bitecek.. o anda kafanı kaldırsın.. dönersin çeker gidersin.. hayatına devam edersin