Herkesi güldürebileceğimi zannederdim
İlk kendimi teselli etmek oldu, derdim.
Çabuk büyümek istedim,
Hayat, hep benden önde gitti
Sustum bende, susmalarımı yazmaya başladım
Uçurtmamın ipi kopmuştu bir kere,
Nereye savrulduğunu yalnız kuyruğu biliyordu




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta