Yakarışlarımdan doğan huylarımla birlikteyim
taşlarla konuştuğum günler geride kalmıştır
şimdi dinelmek vaktidir
asma bahçelerine karşı Babil’in.
Bir atın kişnemeleriyle uyandım genç düşlerimden
binlerce sesle girdiğim bu dehlizden
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta