Basit bir odun parçasıydım önce.
Kocaman, kapkalın, işlenmemiş.
Soyuldum, yontuldum, tornalardan geçtim, inceltildim.
Bir de baktım ki bembeyaz boş bir sayfa oluvermişim.
Artık doldurulmaya hazırım.
Ne öğrenemeyecek kadar doluyum, hep aynı şeylerle,
Ne de yön değiştiremeyecek kadar katı.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta