Üç Şehir Şiiri - Nedim Çekin

Üç Şehir
Karanlık gecelerin son kaybı,
Geceye mahkûm edilmiş sokak,
Işıksız lamba,
İronik ranza,
Ters esen rüzgâr,
Gökteki yıldız,
Yeni doğan hilal,
Toprağı sulayan ırgat,
Tohumu serpen kandaş,
Ekini budayan sırdaş,
Buğdayı toplayan yandaş.
Selam olsun güneşin çocuklarına ve yoldaşlarına,
Selam olsun hak yolunda canını hiçe sayan kardeşlerime.
Yeşermiş fidan,
Sarılaşan yaprak,
Açılan çiçek,
Saçılan menekşe,
Hüzünlü bekleyiş,
Dikenli patika,
Çizilen yol,
Yazılan kader,
Yok olan duygu,
Beklenen umut.
Selam olsun güneşin çocuklarına ve yoldaşlarına,
Selam olsun hak yolunda canını hiçe sayan kardeşlerime.
Beyazlara bürünmüş cennet,
Havada uçuşan kırlangıç,
Özgürlüğü benimseyen yürek,
Kefaleti ödenemeyen cehennem,
Sokağa bulaşmış kan,
Hayatın her anında bekleyen azrail,
Ve bozuk satıh.
Selam olsun güneşin çocuklarına ve yoldaşlarına,
Selam olsun hak yolunda canını hiçe sayan kardeşlerime.
Evlatsız kalan ana ve baba,
Babasız kalan çocuk,
Kir pas içindeki demirci,
Ekmek parası için canını hiçe sayan kömürcü,
Hakkını alamayan işçi,
Ölüm ile burun buruna kalan madenci,
Kuru soğana parasının yetmediği emekli.
Selam olsun güneşin çocuklarına ve yoldaşlarına,
Hak ve hukuk yolunda koşturan kardeşlerime.
Tozlu raflarda eskimiş plak,
Ellerine kelepçe vurulan gazeteci,
Sürgün edilen sanatçı,
Tutuklanan demokrat,
Sokak aralarında vurulan avukat,
Ve üç şehir…
Selam olsun güneşin çocuklarına ve yoldaşlarına,
Selam olsun hak yolunda canını hiçe sayan yandaşlarıma.