Üç kapı var hayatın ucunda,
hangisinin önünde duracağımızı bilmeden
yürüyoruz birbirimizin yanından.
Birimiz kalacak—
toprağın soğuk sessizliğine
tek tek isimler bırakacak,
her vedada biraz daha eksilerek.
Birimiz erkenden susacak,
henüz alışamadan ayrılıklara;
gözleri arkada,
yolları yarım kalacak.
Birimiz ise öyle bir kaybolacak ki
ne bir iz düşecek ardından
ne de bir omuz arayacak onu;
zaman bile hatırlamayacak.
Ve biz,
hangi ihtimalin gölgesindeysek artık,
ona benzer şekilde seviyoruz hayatı:
ya fazla tutunarak,
ya erken bırakarak,
ya da hiç dokunmadan geçip giderek.
Kayıt Tarihi : 9.04.2026 22:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
