U-mutsuz Şiiri - Sabri Efe Avcı

Sessizliğinde boğulduğum gecelerden
Uyandığım boğuk ışıklı günlerden
Bulduğum umudum nasıl da gidiyor
Sert sert baka baka, keskin keskin bata bata.

İçimde oluşan boşluk nasıl da acıtıyor
Umudumun izleri nasıl da kanatıyor
Bildiğimi sandığım gecelerin sabahında
Işık tutuyor kalbimdeki korkunç karanlığa.

Saçlarımı okşayan soğuk rüzgarın sesinden,
Kalbimdeki küçük adamın o isyanından anlıyorum
Umutsuzluğun kapladığı o mutsuz günlerimi
Sabahını göremediğim zifiri gecelerimi.