Sen çocuk;
Bir kuş ile el ele yürürken
Bir şiir bıraktım kapına.
İçine İstanbul hüznünden tut
Henüz koparılmamış narin bir laleye kadar,
İncelik adı verilen her parçayı dokudum.
U-mutlu-luk zarfına koyup,
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta