Tuzak Şiiri - Taha Faruk

Ey kocamış Emine! Gel anlatayım sana.
Ne gavur kaçırdı beni, ne de bir başka.
Hakikati ben kendim ararım ama.
Yanılmaya yüreğin var mı senin?

Filistin'de ırzı kirlendi masum anaların,
"Namusla imtihan"a sığar mı vicdanın?
Hikmeti olmadı bu saçmalığın.
İbrahim'in karısını çölde terki misali.

O ana ve evladı haykırdı rabbine.
"Yakın olan Allah'ın yardımı nerede?"
Söylesin cevabı bu kefere:
"Ya kana doymadı o, ya zaten yok."

Seni yaratır, yoluna taş koyar.
Ademi yaratır komplo kurar.
2 günlük bebe ölmek için doğar.
Her şeyi yaratır, suçu sana atar.

Her şeyin sebebi vardır, ama onun yoktur.
O kendi kendine mi olmuştur?
Mantığın çöktüğü nokta budur.
İnsanoğlu "bilmiyorum" diyemez ya...

Sen bilmezsin Muhammed'in hayatını.
Öldürdüğü şairleri, aldığı canları.
Ona mahsus ayrıcalıklar tanıdı tanrı.
Koca Arabistan'ı gül ile mi aldı?

Anası Arapça öğrensim diye onu ellere yolladı
Ama derler "Bilmezdi okumayı yazmayı"
Bilirsin edebiyatın o zirve yaptığı o zamanları
Yanındaki Ali bilirdi, o bilmez miydi?

Bedir'de alındı ya gavur esirler.
Müslümanlara okumayı öğrettiler.
Muhammed'e niye öğrenmedi ya?
Çünkü her şey imaj olayıydı.

Ey Emine bu hakikatler sana yeter.
Düşünüp özümsemesi biraz sürer.
Gerçeğe uyanınca gelir keder,
İnsanın zihninin üstüne çöker.

Gerçek ağırdır, taşıyamazsın.
34 yıllık binan, kalkmazsın.
Cennetle kandırdılar seni sin diye.
Hayatını satıp hayal alıyorsun.