Bu akşam alacasında hissizim öyle yalnız ve kederli
Yaprak dökümünde rüzgârın önüne kattığı insan ruhuyum sahipsizim
Karşıma sen çıksan da tutunamayacağım
Sen tutamayacaksın beni,
Hiç yitirdin mi gölgeni?
Anlatmaya çalışmıyorum ki, yaptığım, alışmaya çalışmak
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




''tutunamayanlar'' geldi aklıma
İlk okuyuşta insanı çarpan nice dizeye sahip şiir..
*Korkmak bu saatte, kaçacak yer kalmamışken neye yarar
*Ben bile yokum, nereye düşer ki karaltım
*Mektup bile gönderemiyoruz giden dostlara
Yalnızlıktan başka bir şey bu..İnsan tek'inin öz-ben'i ile mırıldanmaları.
'' en kendisi '' olabilmesi mümkün insanın.. Ama bunu dışavurabilmek için sanırım şiirden başka çaresi yok..
Tutunamadığımız zamanlar ki galiba ''en kendimiz'' olabiliyoruz..
Sevgilerimle
tebrikler üstad
Turhan Toy
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta