Üşüyor ve parken yoksa işçi çocuk
Ellerimi tut tutunmak için umutlara
Az sonra hayal kurmaya başlarım koğuşumda
Işıklar uzak bize bitmez voltalarda
Yirmi beş yıldır alıştım soğuklarà
Az sonra asacaklar tutunamadan beni bahara.
Ve öylesine firarım ki çocuk düşlerimde
Şimdi en açık renginde gözlerin
Şimdi benimlesin tüm kaygılardan uzak
Anlatılmaz bir şey var aramızda hazin
Şiir gibi bir şey seninle yaşamak
Bulutsuz bir gökyüzüdür güzelliğin
Devamını Oku
Şimdi benimlesin tüm kaygılardan uzak
Anlatılmaz bir şey var aramızda hazin
Şiir gibi bir şey seninle yaşamak
Bulutsuz bir gökyüzüdür güzelliğin




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta