Tuttun git Şiiri - Özcan Kurt

TUTTUN GİT..!

Mühebbeti değiliz şu, dünyanın,
Damlasıyız, şırıldayan, deryanın,
Rab, Rab, atar, duy, damarında kanın,
Sesin işitinceye, kadar şahın.

NE VAKIT, SUSTUN, SEN, İPİ TUTTUN GİT..!

Cihan mülkünü, Kaf'dan, Kaf'a, attın
Asıl yurdu, geldin, çabuk, unuttun,
Attın, altın, avcun, daşla doldurdun,
Esti rüzgar, sağa, sola, savruldun..

DİNDİ RÜZGAR , HAYDİ SÖĞÜT KALKTIN GİT...!

Et kemik değil, tüm, senin ederin,
Sürücüsüyüz, geldik, bu bedenin,
Asırlardır, geldin, sürdün, gezindin,
Toprakları ince, ince eledin,

BEN SANDIN SÜRET, DÜNYAYA GOYDUN GİT...!

Özvecan der:sözüm burda bitirdim,
Aracım meskun da, goydum, yitirdim,
Ektim, diktim, biçtim, hasadın ettim,
Bir arşın bez, sanma fazla, götürdüm..

SEN SENLİĞİNDEN SOYUNDUN BIRAK GİT..!