Yıllar geçmesine gerek yok aslanın kafesine alışmasına.
O artık Mağrur aslan değil.
Ormanın kralı, yaklaşılmaz, yakalanmaz, pöh...
Ama maymun maymunluğuna devam ediyor.
Yılan aynı yılan.
Aslan olamaz artık. Görüntüsü aslandır.
Yinede yitirmediği derinlerde birşeyler var.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta