Kendine ağlıyor insan
sevdiklerinin ağzından.
Kendine vurgun çocuğunu,
sevdiğini okşarken;
biçareliğine bir çeşit çözüm.
Tutunmak belki mümkün diye.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Güzel sorgulama daha özü yargılama ama o bile güzel olmuş..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta