Bir sinema filmi gibi gözlerin geçiyor gözlerimin önünden
Öyle mahzun bakıyorsun ki, yuvalarından ha düştü ha düşecek diyorum
Baktığında bir yitirilmişliğin, baktığında bir kaybedilişin izi çarpıyor yüzüme
Uçlarına dokunulmuş bir yara izini taşıyor sanki
Bir güvercinin kırık kanadı gibi düşüyor kollarım
Vurulmuş bir kekliğin yıkılışı çöküyor dizlerime
Güneşte eritilmiş kurşun yağmurlarında eriyor gibiyim
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta