Türkmen Dilberi Şiiri - Cemal Şener

Al ellerin kınalıdır Türkmen yar
Zülüflerin tel tel döker beni yar
Bir naz ile gülsen yeter bana yar
Türkmen dilber şimdi sen neredesin

Yayla yolu duman olmuş kış gelir
Garip gönül seni ister düş gelir
Adın düşer dile yine yaş gelir
Türkmen dilber şimdi sen neredesin

Dağ başında turna uçar havada
Benim gönlüm kaldı senin sevdaya
Bir selam sal nazlı yarim dünyama
Türkmen dilber şimdi sen neredesin

Çeşme başı oturmuşum ağlarım
Yollarına bakıp bakıp çağlarım
Adını her akşam dilde anarım
Türkmen dilber şimdi sen neredesin

Yayla çiçek açar bahar gelince
Garip gönül seni sorar görünce
Ben yanarım hasret ateş içinde
Türkmen dilber şimdi sen neredesin

Dağlar taşlar benim halim bilir mi
Bu sevdayı çeken gönül ölür mü
Nazlı yarim bir gün beni görür mü
Türkmen dilber şimdi sen neredesin

Bir ayrılık düştü bizim araya
Dert üstüne dert kattı bu yaraya
Adını yazdım ben yüksek dağlara
Türkmen dilber şimdi sen neredesin

Turna katar katar gökte dolanır
Garip gönül sensiz yana dolanır
Bu sevdaya düşen can dağlanır
Türkmen dilber şimdi sen neredesin

Yollarına gözlerimi bağladım
Bir selamın gelsin diye ağladım
Hasretinden dağlar gibi çağladım
Türkmen dilber şimdi sen neredesin

Şeneer der ki düştüm sevda eline
Hasret düştü benim garip gönlüme
Bir gün düşer yolların da önüme
Türkmen dilber şimdi sen neredesin