Her karış toprağında ecdadımın alınteri, şehidimin son nefesi vardır ey kutlu vatan! Dağlarında Börteçine ulur, ovalarında at kişner. Bir yanın Ergenekon’dur senin, bir yanın Malazgirt sabahı… Ayyıldızlı bayrağın yalnız gökte değil; damarlarımda dolaşan asil kandır benim. Toprağın; avuçlarımda ana sıcaklığı, rüzgârın; Tanrı Dağı’ndan kopmuş bir bozkurt nefesi… Ey TÜRKİYEM! Adın geçti mi demir erir içimde, kanım kılıç olur. Sana göz dikenin gecesine korku iner! Bir bozkurt gibi çökerim üstüne, ocağını küle çevirir, ihanetin izini yeryüzünden silerim! Çünkü biz, ölümü düğün bilen bir milletin çocuklarıyız. Diz çökmeyi değil, ölmeyi öğrenmişiz. Ve bilsin cümle âlem: Bir gün son nefesim göğsümden çıkacaksa eğer, adı seninle çıkacaktır ey TÜRKİYEM! Senin için yaşar, senin için ölürüm TÜRKİYEM..! Muhsin yener
Muhsin Yener 2Kayıt Tarihi : 16.11.2026 22:52:00
Şiiri Değerlendir
yok




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!