Türkistandayım Şiiri - Alparslan Turan

Alparslan Turan
10

ŞİİR


4

TAKİPÇİ

Türkistandayım

Bir ilk bahar sabahı kendimi,
Atayurtta buluyorum,
Türkistandayım artık.
Yurt içinde yurt kurulmuş,
Dışarısı serin,
Gün daha yeni ağarıyor.
Otların üstünü kırağılar kaplamış,
Ebem, yere çömelmiş,
Bir davarı sağıyor.
20 yurtlu bir oymak,
Kışlağında tünüyor.

Ebem, sütü sağınca hemen yurda dönüyor,
Bir tavanın içine biraz sızgıç katıyor.
Yurdun içi mis gibi, davar eti kokuyor,
Acıkmışım bir hayli, yumuluyorum ete,
Bu merette insanın içini ne yakıyor,
Bir testi su bile içimi söndürmüyor.

Doyunca karnım, çıkıyorum yurttan,
Bir doru atım var sırtına atlıyorum.
Korkmuyorum, ne ayıdan ne de kurttan,
Uçsuz bucaksız atayurdu geziyorum.

Bacağımda çizmeler, halis sığır derisi,
Belimde tirkeşim ve sadağım sallanıyor.
Başımda bir başlık ve ensemde gerisi,
Kollarımda kolçaklar, şakır şakır ediyor.

Bir çoban çıkarmış yüz baş davar güdüyor,
Aklında tek bir soru, bu oğlan nere gidiyor.
"Hayır olsun yiğidim, yolun nereye" diyor,
Dönüyorum çobana, "avlak yere giderim,"
Peki seni sormalı ? "işte koyun güderim."

Dehliyorum atımı, revanım tekrar yola,
Bir çayıra gelince, çüşlüyorum duruyor.
Bakıyorum etrafa, ilerde bir geyik.
Tek başına yumulmuş, nane kekik yeyiyor.
Kuruyorum yayımı, çömüyorum bir yere,
Tirkeşimden bir ok, çıkarıp atıyorum.
Ok varıyor geyiğe ve devriliyor yere,
Bir anda fırlayarak yanına varıyorum.
Çelik temrenli oku, çekiyorum geriye,
O sırada bir ses bana doğru geliyor,
Onu benim avlayan, geyik benimdir diyor,

Sesin geldiği yöne çevirdim mi başımı,
Ay parçası bir hatun, tam karşıma çıkıyor,
O da çıkarınca, çelik temrenli bir ok,
"Bak işte benim okum, av da benimdir" diyor.

Elimde kanlı oku ona uzatıyorum,
İkimiz de vurmuşuz sanırım bu geyiği,
O sırada o güzel yüze de bakıyorum,
Obam şurda ilerde üleşelim diyorum.

Ok atan bir yay gibi gevşeyince kaşları,
Pek âlâ gidelim üleşelim aşları.
Diyerek kır atının tepesine biniyor,
Beni takip ederek, bizim yurda geliyor.

Ebem ala geyiği tam bölünce yarıya,
Ay parçası, o güzel hissesini alıyor.
Bana da yarım geyik ve sevdası kalıyor.
Tünüyorum ardından bir keçenin üstüne,
Kendimi salıyorum, ak kımızın mestine.
Kase kase kımızla, ediyorum akşamı,
Bir köşede sızarak düşlüyorum adını,
Geyiğimle şahsımı avlayan bu kadını.

Derken sabah olunca uyanıyorum hemen,
Bakıyorum çevreme, keçe yerine beton.
O bozkırın yerinde bir beton yığını var,
Kulağımda çınlıyor dilberin güzel sesi.
İnce dudaklarından çıkıyor bir hoşçakal,
Bir rüyadan ibaret, yokmuş meğer gerisi,
Tütüyor gözümde, hayali bile bir hayal.

Alparslan Turan
Kayıt Tarihi : 5.12.2020 01:09:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!