Diğerleri sadece insan
Sen ise şiirsin
Kimileri nefes alır da
Sen hayat verirsin
Bazen akarsular kıskanır
Sen döküldüğüm denizsin
Ezelden beri hasretim sana,
Gözlerin başucumda mezar taşı.
Ömrüm üzerime örtük toprak,
Gözyaşın can suyu çiçeklerime.
Arafta bir zindan gözlerin
Kalmak büyük muamma.
İsterdim ki; hayatım, hayatının romanı olsun
Birlikte büyüyelim
Çiçeklerden başına taç yapayım
Dalıma asılan salıncağın iplerine tutun
Her aldığım nefes rüzgarın olsun.
Birlikte asalım okulu,
Doğunca mı dirilir insan,yoksa ölünce mi?
Gözünü dünyaya açmak mıdır?
Yoksa yummak mıdır hayata ölüm.
Ömür dediğin neydi ki?
Almak mıydı nefesi yoksa vermek mi?
Üstündeyken dönüyor da dünya,
Sen yoksun,
Artık sahiller yapayalnız
Dalgalar olduğum yere vurmuyor,
Esmiyor rüzgar saçların yok diye
Martılar attığım simide küs.
Feri söndü gözlerimin,
Bir nefesle başladı hayat
Elbet bir nefesle biter
Kaç acı sığar bilinmez
Kaç mutluluk kaç gülümseme
İki nefes arasına…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!