Tuncay Akdeniz Şiirleri - Şair Tuncay Ak ...

Leylâ için mecnûn oldum
Çöle doğru yürüyorum
Kereminden ateş aldım
Küle doğru yürüyorum

Secdesine koydum başı

Şu gören gözler için,Kainatı ibrettir
Doğunca nuru zi-şan,aşkı sandım güneşti
Ruhu can beden toprak,vücudum et kemiktir
Doğum yaşam ölüm hak,sonu hakka dönüştü

İsmi-azâm adıyla can,verildi ruhuma

Yakar yüreğimi sevdanın harı
Hakikatı tek bir yolda ararım
İsmin hürmetine cennet baharı
Muhammedi aşkı gülde ararım

Aklım ermez yaratanın işine

Rahmeti kuşanmış bütün kainat
Arz-ından arşına bakın semâ'ya
Zülcelâl-in ikrâmıdır bu hayat
Ol nurundan ziya düşmüş sima'ya

Hakk bildiğin yolda insanca yürü

Geceler bitmiyor uzun
Issız geceler bitmiyor
Uyku tutmaz oldu gözüm
Sessiz geceler bitmiyor

Gökte yalnız kalmış güneş

Bülbülüm gül için çekiyor hasret
Ansızın karşına çıkarım gülüm
Oğlumdan cesaret senden de gayret
Sizi bir kafese tıkarım gülüm

İnsani gönül e bülbülü güle

GELSİN

Bir milleti millet yapar vatanı
Huzuru barışı kuranlar gelsin
Unutma altında şehit yatanı
Haklının hakkını soranlar gelsin

Kudret-i cihanın şu âhengini
Kuranı var kuran farkındamısın
Bütün Âlemlerin türlü rengini
Vereni var veren farkındamısın

Kainatta o ışığı yaktıkça

FARKLI DÜNYA

Senin her türlü işin var
İçi dolu dertli dünya
Uzun ince yolların dar
Acımasız kalpli dünya

Kainatta neye baksan
Her yerinde nişanı var
Hiçbir şeyi değil noksan
Yerin göğün zi- şanı var

Tabiat renge bürünür