Tuncay Akdeniz Şiirleri - Şair Tuncay Ak ...

Mecnun olan Leylâ arar
Aşk sevdası çöl gibidir
Maddiyatı kime yarar
Dünya malı pul gibidir

Kim sürmüş demi devranı

Dünyayı gözünde farklı görenler
Gidenleri geri dönmez bilesin
Aç susuz doymadan sefa sürenler
Her iki cihanda onmaz bilesin

Bu dünyada hangi canlı ölmedi

Fani dünya derdi sermiş önüme
Yarasını sara sara yoruldum
Hicranı hüzünü katmış günüme
Şu ömrüme kara kara yoruldum

Sabır sebat ile birlik yaşardım

İnsanlık asildir bozmam özümü
Sen bildiğin gibi yaşa efendim
Cahil ile zebun etmem sözümü
Sabır selâmettir başa efendim

Yaradan donatmış güzel dünyayı

Hicrânı hüzünle bağrımı ezdim
Ağlayan gözlerde coşan sel gibi
Vefakar dostları dolaştım gezdim
Selam alıp vermez olmuş el gibi

Kalmış biçareye kim ümit saçar

EY İNSAN ALEM-İ

Varlık alemimin haktır gerçeği
Kullarından hesap sorar yaradan
Soldurma yeşeren açan çiçeği
Yeniden yaratır yoktan var eden

Sen seni bil kendine gel,ey deli sevdalı gönül,
Beden toprak ruhtur özüm,yaratılmış adem kulum.
Altından olsa kafesi,fıganı zar eder bülbül,
Hasreti acıdan acı,her gün ayrılık bin ölüm.

Ey güzellerin güzeli,ey garip gönlümün ahı,

Niceleri geldi gitti
Sonu viran bu cihana
Kurda kuşa hüküm etti
Kalmadı ki Süleyman'a

Asiler gelmez imana

Nice sultan murat almadan gitti
Bu dünya kalmadı fanı insana
Esir-i gurbeti hep talan etti
Eyyubû sabırla döndü Rahmân'a

Misafirsin kendin salma efkâra

Gözü doymaz fani kişi
Darası yükünden fazla
Bu dünyanın bitmez işi
Burası oradan fazla

Düşünmez vakit zamanı