Tuna Akışınca Vakur

Tuna akışınca vakur, bulanmadan durulmak gerek,
Şu masiva mülkünde, sükût ile yorulmak gerek.
Dersin ki "kalbim bir deri bir kemik", lakin unutma;
Ruhun kemale ermesi için, tenden sıyrılmak gerek.

Kafkas’ın dumanlı başı, sanki sendeki o efkâr,
Zirveye kış inmeden, bahara ermez hiçbir yar.
Pinokyo’nun tahta kalbi gıcırdasın varsın,
Yanıp kül olmayınca, o tahta nasıl olur yar?

Vuslatın açlığıdır insanı insan eyleyen,
"Hiç"lik makamıdır dertliyi sultan eyleyen.
Nehirlerin kızıl aksın, gönlün deryaya varsın,
Hakikat aynasında, her çile bir nur-u handan.