Tüm Kız Çocuklarına Şiiri - Esma İba Çaplık

Yaşım beş buçuk,
ilkokulu bitirince kadar
memelerimin ve kalçalarımın büyümesinden,
büyüdükçe göze gelmesinden,
Ya okul yolunda orospu olursam diye bir telaşla
Yaşım beş buçuk,
Güç bela okul yolunu tutmuşum…

Yaşım beş buçuk,
Henüz okula başlarken
sekiz senelik mecburi bir ömür biçmişler bana
Bir de bir önlük dikmişler ki sorma
Kocaman masmavi bir önlük
Yaşım beş buçuk,
O koskoca mavi önlük içinde ben
henüz ayağımın hiç girmediği
bir denizin içindeymiş gibi yüzerim
Bacak boyundan alınmamış,
ayak uçlarıma kadar...
namuslu bir kız çocuğu olduğumu
haykırmak ister gibi
giydirmişler üzerime

yaşım beş buçuk
kimliğimi bile çıkarmamışlar daha
okula yazdırılacağım kesinleşince
varlığım beş buçuk sene sonra
girmiş devletin kayıtlarına
yani ömrümün ilk beş buçuk senesi
var bile olmamışım aslında

yaşım beş buçuk
beslenme çantam, figürlü sırt çantam
renkli kalemlerle dolu bir kalemliğim
cicili bicili tokalarla örülü saçlarım
beş metre öteden parlayan yepyeni ayakkabılarım
yok benim…
ilk kez okula gidecek oluşum
hiç kimsenin gözlerine
bir heyecan parıltısı da eklememiş üstelik

yaşım beş buçuk
ne sabahları beni özenle hazırlayan bir annem
ne de okul için harçlık veren bir babam var benim
okul yolunu bir kere göstermişler bana,
bir daha da olmamış zaten götürüp getirenim,
eve gelince ödevlerim sorulmamış,
başarılarım hiç konuşulmamış,
başarısızlıklarım mesele olmamış,
kimsenin işine yaramayacaktı öğrendiklerim,
öyle inanılmış…

yaşım beş buçuk
başımın çaresine nasıl bakarım
öğrenecek kadar yaşamışım,
resim derslerinden hoşlanmayışım,
beden eğitiminde oyunlara katılmayışım,
matematikten hep kalışım, umursanmamış…

her şeyle başa çıkabilecek kadar
büyümüştüm ben
yaşım beş buçuk,
beş buçuk kez daha
baş edebilirdim bütün bunlarla
Şimdi yaşım 28, sırtımda bir küfe,
Kimsesizliğin ağırlığı var içinde,
baş edemiyorum sevgisizlikle…