Tükenmişlik Şiiri - Birkan Demirci

Bir bankta oturmuşuz sanki ezelden beri,
Kaç yazı devirmişiz, kaç uzun zemheri.
Sen bana geç kalmışsın, ben sana çoktan vardım,
Adını bilmez iken gönlüm seni tanırdı.

Kaç mevsim susmuşuz da aynı yağmur altında,
Kaç defa buluşmuşuz ayrılığın yolunda.
Ben yirmi altı yaşım, sen kırk yıllık sevdam,
Ömrüm seni beklemek, sen benim son duam.

İlk kez bir bahara böyle vuruldum ben de,
Sanki bütün ömrümün kokusu var nefesinde.
Takvimler ne söylerse söylesin, ne fark eder,
Bazı aşklar yaşanmaz; insanla birlikte doğar.