Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bir ömrün özeti cümleler var mıdır?
Sadece bu cümlenin yükleminin ağırlığında, yavaş yavaş silinip giden, silikleşen bir ömrün özeti olan cümleler!
Varmış işte…
“Ben yaklaşıp el uzattıkça”
Bizler ve sevdiklerimiz,
Aşk uyanır diye korkumuzdan mı tutmadık o elleri?
Özlemek, direnmekten daha acı!
Kendimize kızgın ve kırgın yaşanacak bir ömrün içinde,
Ne rüzgârlara, fırtınalara dayanmaya çalışırken,
Elimizdeki düzüne düzüne fotoğrafların yetmeyişi, neyin alametidir?
Biz ölümlüler,
Yalanlarına mı kandık insanlığın?
Dost dedik de, dost bildiklerimiz tarafından neden ayrıştırıldık?
Neden, sadece söylenenlere itibar edilir de, bizden de savunma alınmaz?
Hiçbir zaman nefreti yolum etmedim ama…
Kimi zaman elzem oluyor işte…
Aynen dediğin gibi;
“Ama..
Sen de artık şunu bilki;
Ben o tanıdığın eski ben değilim..” olmak,
Belki sadece “borç ödemek” için yaşamak gerek belki…
Nanköre, ne aşk, ne de dostluk verilir mi?
Gecelerimin en karanlık tenhalarına,
Yine yokluğun birikiyor!
Sen,
Her hücremde bu kadar varken,
Bu kadar da yok olmayı,
Nasıl beceriyorsun?
Söyle,
Nasıl beceriyorsun,
Gecelerime yokluğunu zerk ederken,
Kalbimde var olmayı…
Gel artık!
Sensizlik sınamasın sabrımı!
Razıyım,
Sadece gecelerimi ışıtacak,
Ay ışığım olmana…
Razıyım,
Güneş kadar değil de,
Sönük bir yıldız kadar aydınlatmana…
Razıyım!
Gel sevgili!
Gel de,
Umut kat düşlerime…
Cennettin!
Cennetten yüreğime getirdiğin gülü,
Cehennem külüne çevirme!
Bu yokluktan kurtar beni!
Gel ışığım ol!
Gel yüreğim,
N’olursun gel!
Ben ki sana,
Ömürler ötesi aşığım!
Gel!
Gel! 25.09.’08
Nur ola o ellerin!
Ömrün, o güzel gönlün, yürek kalemin var ola…
Nicelerine inşaAllah…
Her daim;
Sevgim, saygım ve fiddareyn saadetler duamla…
sevmekten yorulur mu insan... yoruldum birazcık mola diyebilir mi...
sen yoluna devam et ben dinlenip yetişirim der mi... kaybetmez mi izini.. duyar mı o yolların sesini...
elbet mola olmaz sevdada... yürek yorulur belki derdini anlatamamaktan...o yorgunlukla yığılır kalır... bir uçurum kenarında.. ya da alevler içinde...
geceye mahkum olur... anarşist yürekte kelepçe...
biri sever biri kaçar... döngü bu işte...
şiirdi ve mükemmeldi şiir dostu...
saygı ve selamlarımla..
Yürek sesinizi kutlarım üstat. Yine bir birinden güzel ve harika dizeleri inci gibi satırlara işleyen sevgi dolu, hasret ve özlem dolu kaleminizi kutlarım. Sevmek her haliyle güzeldir üstat. sevgisiz gönül çorak toprak gibidir. Sevgi insanı güçlü kılar hasretse olgunlaştırır. Şair bütün gücüyle sevdasına koşmaktadır. gönlünüzden sevgi kaleminizden ilham eksik olmasın üstat.Saygılar
Tebrikler hocam anlamlı bir şiirdi gönlüne kalemine sağlık saygılar
Yüreğinize sağlık.
Güzel şiirdi.
Kutlarım
Zaman zaman böyle bir duygu sımsıkı sarar bizi. Sanki bir adım daha atacak takatimiz kalmamış sanırız. İşte o anların şiiridir bunlar. İyidir bir bakıma, yere düştüğümüzde bir avuç toprakla kalkabiliyorsak.
Adaş şiirimin finalini yorumuma eşlik etsin diye armağan ediyorum sayfaya...ve tükenmeler sadece şiirde kalsın, benim kardeşim asla ufak sarsıntılara pabuç bırakmaz diyorum... Gurbete selam ve sevgiler çokça. Kutluyorum muhteşem şiiri içtenlikle...
Her bitiş yeniden başlamaksa
Pes ettim artık…
Gücüm yok aynı yolları
Aynı hevesle yürümeye
Delik deşik yüreğimin ekseni
Ne yapsam iyileşmiyor bir türlü
Çıkartmaya çalıştığım çivilerin yerleri
Yeter! ... Tükendim…
Perde kapandı
Oyun bitti...
Naime ÖZEREN
Gözü kara bir sevda bu..Hem de içindeki sevgi ormanlarını yakacak kadar...
Gönlünüzce olsun herşey Mahmut Hocam. Kutluyorum şiirinizi...
Selam ve Sevgiler...
Aşığın anarşistliği bile kendine...
Kaleminize sağlık Mahmut Mücahit Bey..Saygı ve selamlarımla..
Bu şiir ile ilgili 8 tane yorum bulunmakta