Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

Güneşin serinliğini hissettikçe yanar kalb ve düşünceler.
Bir başkasına gün batımı olarak görünen, bir başkasının gündoğumudur.
O ki batmaz yeniden doğmak için ecrine sokulur.

Gözyaşının yağmura karışması değil,
önemli olan bakışınızın sağanak sağanak düşünce olması.
Göğün, göğsünüzde ve iç görüşünüzde ıslanması.
Ve bakışınızın en gerçekliğe durulmasıdır güzel olan.

Bu sahnede herşey ortada.
Bazıları ortanın en sağında, bazıları ortanında ve herşeyin dışında.
Hatta en sonda ve sonun asıl başlangıcında.
Böyle bir kaosta kim hangimiz ne tarafta?
Bazıları komedidir ağlayan, bazıları trajedidir hem gülen hem ağlayan.

Herşey aynı gibi tüm aykırılık ve ayrımlarda.
Oysa ay dahi her daim değil aydınlık.
Kimi zaman güneşe eş, aydınlatmak için geceyi.
Zamana bir hüküm yansır ezelden ebede dek.
Kimi zaman buğulu en aydınlıklarda belirsiz.
Kimi zaman olur ki gece gece değil, güneş ay'da bir hece.

Kucaklayabildiğin andır yaşamak.
Hayat bir sahnedir seni içine alan.
Ve sahne senin içindedir.
Sen kendini yaşarsın, hayat seni oyuna hazırlar.
Sen oynarsın.
Ya hayatı yaşarsın yada hayat senin içinde yaşar.

Çizdiğimiz bir imajdır ama öz ayrı.
Sanat bir çizgidir ama söz gayrı.
Hayat bir sözdür ama göz ayrı...

Sen dedim:
kelime değişikliğinde ben dedi.
Ben dedim:
değişmez bir sen dedi.
Nedir sen, ben, kelime, değişim dedim?
herşey dedi.

Tiyatro hayatın aynasıdır.
Yürektir hayat buğulanmış aynada.
Soluğun kadar yine sana seni yansıtır.
Varlığına başka dokunmaktır tiyatro.
Ve hayat en büyük tiyatrodur tüm herşeye yansıyan.

Hayatın içinde edindiğim en güzel bilgi; Onun içinde yaşadığımız ve içinde aşk olduğumuzdur.
Hayatın İçinde buyüzden aşkla doluyuz.
Hayatın içinde edindiğim en güzel duygu; mutluluktur.
Bu bilgi ve duygunun ulaşacağı yer ise, sonsuzluktur.

Hayat kalbe aittir.
Hayat sadece kalbin içinden yeşerir.
Sevginin yeşerdiği, hayatın yeşerdiği, ruhun yeşerdiği toprak kalbe aittir.
Güzel olan her şey, gerçekten değerli, anlamlı ve önemli olan her şey kalpten gelir.