trenleri özledim..
anlamsız ritmik sesleriyle bizi uyutuşunu..
sabahın kör saatinde mutluluğa uyanmayı..
yada hiç yoktan telaşlar yaratıp
küçük kalplerimizin heyacanlanmasını..
ben trenleri özledim..
biyerlere gitmeyi..
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




özlemlerdir yaşama bağlayan.tebrikler şairim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta