Tren giderken Şiiri - Yorumlar

Herkes doğar, yaşar ve büyür. Ben de yaşadım. Kendimi unutup seni.. ve büyüdüm.

Trenin istasyondan ağır ağır ayrılması gibiydi gidişin, gürültülü ve ağır.. ağır oldu gidişin.

Kalbimden başlattı o sızıyı, burnumun direğine ve oradan da göz yaşıma, o trenin acı sesi.

Kendinden emindi gidişi, rayları eze eze gidiyordu. Bilmiyordu ezdiği şeyin demirden raylar değil, etten, candan kalbim olduğunu.