TRANSATLANTİK AŞK – 112-
Martılar havalanıyor denizin onları her öpüşünde
Ve ak güvercinler senin adında ötüyor, eskiyen küpeştelerde
Sense zarif sevgili, layıksın bütün prenslerin düşüne
Küçük adımlarla konarsın gece, uykumun en tatlı döşüne
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




teşekkü ederim devamı gelecek inşallah..
Yüreğinize sağlık kardeşimiz güzeldi
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta