Toz bulutu -2- Şiiri - Can Elıf

Güzel insanlar gördüm,
Etrafı kalabalıktı,
Altı milyar insan içinde yalnız geçip giden,
Bir ömür nasıl tüketiliyor diye sahnelenen,
Tek bir tiyatroya davetliler gibiydiler,
İzliyorum altı milyarın içinde geçip giden ömrün savruluşunu,
Savruldukça toz bulutu gibi tek bir zerrede tane değilmişim.
Geç farkettim kendimden savrulduğumu sahnelenen tiyatroda benmişim.
Kendimle savrulduğumun evrende bir yıldıza ışık,
Bir gülüşte en tatlı halde yansıyıp tekrar gamzeye denk gelmemdi,
Hangisi benim, ben kimim!
......