En afili sonbahar geldi şehrime.
Şimdi şurada bugün.
Cayır cayır artık yanmasın yüreğim.
Sokaklarda dolaşıyor kızıl yapraklar.
Bir uçtan bir uca, baştan başa.
Ağaçların, düzgün değil morali.
Kışa hazırlıktı çırıl çıplak kalmışlıkları
Bilmiyorum nerden çıktı bu kadar yağmur.
Işığını kaybeden gözlerden mi.
Yıkar mı yüreğimdeki kanlı hüznü.
Yarım kalmış avucumdaki hayalleri.
Yazdığım, daha önceleri kar üstüne.
Dilek bağlamam bilirsin çaput üstüne.
Açarım ellerimi şah damarımdan yakıdır.
Yeri göğü yaratan.
Dilim fakirdir mahcuptur.
Bozmuş bin tövbeyi, boynu bükük.
Bir bardak suyun, denizin.
Üşürdüm eski evde unutmuşum.
Hangi şükür yüzümü doğrultur.
Ne desem yetmez ki.
Kenan GEZİCİ 27 /10/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 27.10.2026 23:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!