Toprak misk kokmaktasın, hafiften de ıslaksın,
Ne bu halin mest ettin, bu kez biraz farklısın.
Toprak dedi: Yağmurdu, yağmurdu buluştuğum,
Bana dokunuşunda, bu halimi bulduğum.
Dedim ki: Ey toprağım, biçareyi avutma,
Bican iken canımı daha aciz bırakma.
Bilirim sualimin sende saklı halini,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta