Toprak baba Şiiri - Servet Balıbey

Bağdaş kur göğe doğru, masmavi beyazlığa,
Uzat ayaklarını bastığın topraklara...
Ne bu dönen aksiyon, nedir yaprak ve rüzgâr?
Uçuş gökte kuşlarla, bembeyaz kanatlarla!

​Dünya bir garip hanmış, yolcularda bir telaş,
Hiç yorulur mu kalkıp kürek çeken arkadaş?
Bırak aksın zamanlar, varsın dönsün bu dünya,
Gönül bir kere uçtu, yeter artık vedalaş.

​Toprak bağırır: "Oğlum, gel bak sana kurdum!"
Gökyüzünde sonsuzluk... Hangi cevabı buldun?
"Kapa gözünü," diyor, "işit benim sesimi;
Hayat dediğin ne ki, öp benim şu elimi..."