Toprak Anadır Şiiri - Mehmet Çobanoğlu

Yere düşen tohum, nemle uyanır
Goncalar dallardan göğe uzanır
Kelebekler, kuşlar uçuşurlarken
Dünya bu mevsimde aşka boyanır

Karakışta kalan tüm buzlar erir
Yaylalara sevinç, mutluluk gelir
Rengârenk çiçekler beraber büyür
Toprak annedir, o hep mahsul verir

Güneşin gülüşü dağıtır sisi
Duyulur kuşların neşeli sesi
Toprak yaşam olur, canlanır her yer
Bahardır ömrün en güzel nefesi

Masmavi göklerden güneş süzülür
Dereler coşkuyla buzdan çözülür
Kederden, hüzünden, gamdan kurtulan
Dünya bu mevsimde aşka boyanır

Sıcak güneş gökte sapsarı kalır
Çalışkan arılar gülden bal alır
Koyun, kuzu meler gün bayram olur
Arı balı yapar, diller tatlanır

Yaşamdaki rahmet kara topraktır
Umuda yol veren kızıl şafaktır
Bulutlar dağılır, gökyüzü güler
Gönülde yeşeren yaşam bir haktır

Mehmet Çobanoğlu
22.02.2026
İstanbul