Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sevgili Halil ,
Çok etkileyici bir şiir bu! Ve yine pırıl pırıl süslenmiş kafiyelerinle.
Saygılarımla
İbrahim Tolga Özsoy
Ööööf ööööf dedirtir ölüm şiirleri bana...Hüznün doruğudur...
tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta