bir sonbaharın savurgan rüzgarları arasında
yaşlı çınarın tepesindeki daldan kopup
alabildiğine savrulan
alabildiğine amansız
alabildiğine umutsuz
yok olma endişesiyle titrerken
kucak açarak toprak yüzüme gülümsedi...
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




artık toprak kokuyorum
artık bende toprağım
yanlızlık çekenlerin sırdaşıyım
sonsuzluğa geçiş yolunu inceden gizleyen
dokunmadan aralanan perdesiyim.
hayata doğru ardına bakmadan koşanların
adım attığı ilk noktasıyım.
sonsuz ilahi güce,
beni hayat hazinesiyle nimetlendirene
bir adım daha yaklaşmaktayım...
YARAP SANA MUHTACIM
geldiğimiz yere gideceğiz elbet yeter ki o toprağa layık olalım
saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta