Ademoğlu gelir sonra şu yalan dünyaya,
Hepsi sahip çıkmak ister dünyaya, başlarlar kavgaya,
Versen şu dünyayı, yine doymaz Ademoğlu toprağa,
Akıbeti ölümdür, doyurur gözünü yalnızca bir avuç toprak.
Gün geçer ki kurulur nice devletler yeryüzüne,
Nicesi doğru kalmamış, aldanmış şeytanın sözüne,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta