Hep direndim hayatın olumsuzluklarına,
Acı, çile; hayat yordu, yıprattı birazda,
Yalnız bıraktı; ana, baba, bacı, kardaşta,
Değer verip, kıymet görmemek, zoru buydu ya!
Ağlayıp, sızlanıp, dövünmeler boş, arkanda.
Rahata, huzura ermektir; düşmek toprağa,
Değer, kıymet, yaşarken verilmeli insana…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta