Tokat Şiiri - Serdar Tunçluer

Sen şiirden ne anlarsın,
Ruh gerek,sezgi, vicdan gerek anlaman için,
Yanman gerek, yakılman, hasret gerek anlaman için,
Satmış ruhunu beş paraya,para etmez şeylere,
Affanda hikaye sen sattın kendini şeylere,

Sen şiirden ne anlarsın,
Dürülmüş defterin, kırılmış kalemin senin,
Acımak kadar vaktimde yok seni,
Yazmam gerek,yazmalı gerek akçalı,
Veya bir türkü gerek bana Musadan,
Ve yahut bir Musa dinlemeliyim dudaktan,
Asılmış gibi iki kiraz bir dudak kenarından,
Söylemeli aşk demeli, aşığım demeli çerağından,
Kaçmalıyım sonrası yakmamak adına saflığından,

Sen şiirden ne anlarsın,
Doğumdur şiir, bir daha, bir dahaki şiirde bir daha doğum,
Ölümsüzdür şiirler, ölümlüdür sizinkiler,
İstersem kır yazarım kır gelir aklıma,
Ve yahut ben giderim bir mısralık dizimde ayaklarına,
Kaçarım, bazı olur susarım yollarına,
İçerim, tekrar çıkarım yollarına,
Ve yahut yol yaparım sevdiğimin kollarına,
Ne kalp, ne kalpsizsin be adam,
İllaki şekil gerek, fotoğraf mı gerek ispatına,
Sen şiirden na anlarsın,
Mahremi bilmen gerek, ne gerek ispatıma,
Şiiri bilmen gerek, tokat gerek suratına,

Tunçluer