Tohumlar Şiiri - Serpil Koçar

Tohumlar

Sen ne yaptın biliyor musun bana?
Yüreğime sevgi tohumları ektin önce,
En güzel sözlerinle…
Her gelişinde suladın onları,

Her bakışında biraz daha yeşerdiler.
Bir yuvanın hayalini kurarken
Boy verdi umutlarım,
Kök saldı sevgin içimde.
Her “biz” dediğimiz an
Geleceğe dair düşlerimiz
Sessizce büyüdü içimde.

Sonra zaman girdi aramıza.
Mesafeler, yorgunluklar,
Bazen sert sözler, bazen uzun susuşlar…
Kavgalarımız oldu ama kopmadık.

Çünkü sevgimiz,
Bir kırgınlıkla vazgeçilecek kadar
Zayıf değildi.

Ben hastalanırken hayatın içinde,
Sen uzaktaydın belki
Ama hiç yok olmadın.
Sesinle tuttun elimden,
Sabırla bekledin benimle.
Uzaklık, sevgini eksiltmedi,
Derinleştirdi.

Şimdi sadece seni bekliyorum.
Henüz gelmedin ama biliyorum;
Geldiğinde
Belki bir sessizlik çökecek.
Belki çok yorgun olacağız,
Belki kelimeler yetmeyecek.
Ama tamamlanacağız.

Çünkü bazı kavuşmalar
Dokunmadan önce
Kalpte olur.

Sarılacağız belki,
Belki sadece yan yana duracağız.
Ama o an
Taşıdığımız o özlem
Yüreğimizde nefes alacak.

Tohumlar artık yerini buldu,
Sabırla güçlenen bir sevginin içinde.
Kökleri derinlerde,
Sakin, kendinden emin.

Biliyorum artık;
Bu bekleyiş bir eksilme değil,
Büyüyen bir sevginin
Sessiz hazırlığıydı.

Ve geldiğinde…
Biz hazır olacağız
En mutlu yarınlara sevgilim