Tohma’nın Sesi Şiiri - Mustafa Elbir

Darende’nin kanyonu derin,
Tohma akar, suları serin.
Kayalara çarpar da geçer,
Sesi gelir eski günlerin.

Somuncu Baba’nın bağı var,
Yüce dağında beyaz kar var.
Suyun sesinde bir zikir var,
Gönlü ferahlatır bu diyar.

Tohma akar, taşlar dinler,
Darende’de zaman inler.
Nice insan suyundan içti,
Nice sevda kıyısından geçti.

Güneş vurur suyun yüzüne,
İnanamazsın kendi gözüne.
Bir huzur kaplar içini,
Söz gerekmez artık sözüne.

Yolun düşerse Darende’ye,
Kulak ver çıkan bu sese.
Tohma anlatır hikâyeyi,
Ne gerek var başka söze.