Gözyaşlarımın tuzu, sahile vuran denizin tuzlu dalgalarına karışıyor.
"Fark edilmez," diyorum; nasıl olsa deniz de benim kadar tuzlu...
İçsem diyorum bir avuç deniz suyu; iyi gelir mi içimin en çok acıyan yerine?
Sonra anlıyorum;
Denizin tuzu dudaklarımı yakar belki ama yüreğimin sızısını hiçbir deniz dindiremez.
Tam o sırada, bir kedi
usulca yanıma sokuluyor. Sessizce başını avuçlarıma bırakıyor. Onu okşarken içimde uzun zamandır unuttuğum bir sıcaklık kıpırdıyor.
"Bak," diyorum kendime, "Varlığın, bir canlının yüreğine iyi geliyor."
Belki de hâlâ dokunabileceğin,
iyileştirebileceğin yürekler vardır.
Toparla kendini...
Çünkü bazen hayata tutunmak için bir çift masum yürek, bir sıcak bakış, bir avuç sevgi yeter.
Hatice Türkmen Yurtseven
Deneme denemelerim
27.6.2026.
Tirilye
Kayıt Tarihi : 8.08.2026 12:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!