Her bir mısraya
yudum yudum sevdâ içirdim
Aşk ipliğiyle hepsini
birbirine geçirdim
Tüm endâmıyla öyle bir
aşk şiiri çıkıverdi ki ortaya
Yalnızlık, fokurdayan kızgın lavlarla
dopdolu bir krater gölüne
ayağı kayıp düşmektir bir anda
ne olduğunu bile hiç anlayamadan
Yalnızlık, kasırga rüzgârlarıyla
buruşuk bir kağıt gibi durmadan
Rihter ölçeğine göre
7 büyüklüğünde
sarsıldıkça sarsılıyor
bütün bedenim
sen beni terk edince
göçmen kuşlar gibi
Ayrılık şarkıları söylerim senin için
Aşkınla yanıyor yüreğim hep için için
Beni ansızın bırakıp gittin söyle niçin
Kederler, gamlar, hüzünler şimdi benim için
Benim sensiz bir günüm bile geçmezdi canım
İnsanlar kendi işledikleri
Kabahatleri neden görmezlikten
Gelirler de görürler başkalarının
Yapmış olduğu yanlışları
Ben biliyorum gâlibâ
Bu sorunun yanıtını
Hayat bir yol bulmuş akıyor dar bendinde
Bencillik diz boyu herkes kendi derdinde
(22 Temmuz 2006/ Ören-Balıkesir)
Hoşça kal, gitmenin geldi zamânı;
Ayrılık vaktidir şimdi üzülme.
Hazla aşkın yaşanmıştı her ânı;
Gözyaşım, gözlerimden de süzülme.
Vezni: Fâilâtün feûlün feilâtün
Gönlümün açılan her sayfasında
saklıdır bir buruk hâtırâ
Elemler hep yüklüdür
yazılmış her bir satıra
Ben her an seni düşünsem de
sen beni getirmezsin bir an hatıra
Sensiz ben canım
desenleri solup gitmiş bir halıyım
Sensiz ben gülüm
çiçek açmayan bir ağacın dalıyım
Sensiz ben aşkım
ordan oraya sürüklenen bir çalıyım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!