Timur İlikan Şiirleri - Şair Timur İlikan

Girdik bak hepimiz nice müşküle
Vatanım gidiyor yabancı ele
Etmeli onlarla hep mücâdele
Silkin, kendine gel aziz milletim

Vatan toprağında al güller biter

Sen bütün alemlere rahmet olarak geldin.
İman nurunla küfür karanlığını deldin
Nice ruhu cennete uçuran ılık yeldin
Sen bütün alemlere rahmet olarak geldin.

Doğdun sen simsiyah bir geceye güneş gibi

Geceler boyunca süren, bir yalnızlık içimdedir
Sensizlik diyârlarında, yürüyorum yâr sessizce
Dizilmiş hep sıra sıra, her bir yanıma kederler
Kapanmaz hasret yarası, gönlümün orta yerinde

Güneş doğsa da ufuktan, her yer yine kapkaranlık

O, varlığı devam eden, servetlerin tek sahibi
Mal derdine düşmeyesin, hırs kör bir kuyu yok dibi
Niceleri geldi geçti şu dünyaya hep meyleden
Onlardan biri olma da, ol sen şanlı nebi gibi

Yerde, gökte, yer altında ne varsa hepsi de onun

Kadın var fıstıklı lokum gibi
Tadından yenmez
Kadın var dinamit lokumu sanki
Yanından geçilmez

(15 Ocak 2008/ İST.)

Zamanın gölgesinde sevgilim yine sensizim
Yalnızlığımla başbaşayım yâr her dem bensizim
Mutluluklar binlerce ışık yılı mesafede
Yılların kucağında her dâim yine sensizim

Güneşlerim de sönmüş simsiyah sükûtlu gece

Saçlarının gölgesi düşmüş yüzüme
Ellerinin kadifemsi yumuşaklığında
Alev alev sıcaklığını hissetmekteyim
Tâ yüreğimde, en derinlerde bir yerde
Bir sen varsın yâr
Bir de emsali az bulunur aşkın var içimde

Güller nasıl dikensiz
Gündüzler nasıl ışıksız
Yağmurlar nasıl bulutsuz olamazsa
Ben de sensiz olamam bir tanem
Dağlar nasıl doruksuz
Denizler nasıl tuzsuz

Sen gittin gideli yâr
Hasretler akıtıyorum oluk oluk
Mutluluklar el sallayıp uzaklardan
Veda ediyor hüzünlü gönlüme
Birer birer mezar kazıyorum umutlarıma
Derin mi derin, karanlık mı karanlık

Baştan aşağı yârim, sevdâydı yaşananlar;
Bir daha gelmez geri, baş döndürücü anlar.
Yıllar kanatlanarak birer birer uçsa da;
Hiç unutulur mu o, aşkla geçen zamanlar.

Anılarım yıllanır, şu gönül mahzenimde;