Yaşarken
Bir boşluğun içindeymiş gibi her şey
Her öykünün son noktası konulacak
Ve kahramanlar kalabalıklara dağılacak
Mum söndürsem
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Son nefes yeni bir yazı başlatabilir ama
Karışmıyor işte o baharatlar...
Benzetmeler, ironiler çok güzel ulanmış birbirine
Sevdim
Ellerinize yüreğinize sağlık
Tebrikler şair
Bu iyi hissettiren sözleriniz için çok teşekkür ederim Sahra Hn.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta