Tezgah-dar Şiiri - Bülent Öntaş

​Çürük elmaları koydunuz yine önüme,
Sağlamından haberim yokmuş gibi.
Cebimde, cepkenimde bayat kuruyemişler;
Şanssızlığım nedir bilir misiniz?
Ben bayat güne yüz sürmem ve o hep peşime düşer...

​İçi boş sarmaları yedim günlerce,
"Ayıkla pirincin taşını" derler ya;
Onu da çok gördüler yıllanmış bir tepside.
Bahtsızlığım nedir bilir misiniz?
Ben hayat dolu bir günden vazgeçmem ve o hep kaçar benden...

​Vesselam; uyansam sabaha dert, uyusam geceye...
Ömründen alıp götürüyor ezelden.
Şeytan diyor ki
—Tanışmışlığım da yok hani, herkes gibi—
Herkes kendi göçüne,
Terkidiyar eylesin tezgahı birden.
Pazarcılar düşünsün gerisini;
Çürükmüş, sağlammış kime ne...

​Kimi nazımı seviyor kimi nesiri,
Vakitsiz vakitlerin olmadım ki esiri...

​Bülent Öntaş, 20.12.2025

Mahalle Kokulu Düşlerin Gölgesinde