Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
''Mucizelere yer yoktur bu yeni topraklarda,doğduğun ülkenin şiirleri,kayıptır belleğinde.Alıştığın yemek,tuhaf gelir herkese.Düşmanca bakışlar,içten bakışlarla yer değiştirir.Göçmen kişi; kalabalıkların arasında kendini yalnız hissedendir...'' Deng Mıng-Dao. 1968 yılının sıcak Temmuz ayında,Ankara'da dünyaya gözlerimi açmışım.Rahmetli babam, '' 657'ye '' tabii bir devlet memuruymuş.Annem evhanımı...Nohut oda bakla sofa tabir edilen,şirin bir yuva kurmuşlar.Kıt kanaat da olsa,Gül gibi geçinip ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!